Eén zin, zet veel in beweging!

Afgelopen week stond de Cito Begrijpend lezen weer voor de deur. Een toets die toch altijd wat zwaar aanvoelt en ook 'wat ver van je bed' als je net lekker op weg bent met thematisch onderwijs en rijke teksten aanbieden.

Eén van mijn leerlingen kreeg dan ook grote ogen bij het zien van de planning. 'Juf, dat kan ik echt niet', zei ze, 'Ik ben niet goed in Begrijpend lezen.' Wedden van wel! (Was mijn antwoord.) Het zijn de vragen die je vaak onzeker maken. 'Jij kan dit!' We namen de proef op de som.

Op het bord zette ik één van mijn favoriete boeken. De kinderen moesten eerst opschrijven (wat ze altijd doen) wat ze zagen, wisten en dachten bij de plaat. Daarna kregen ze 3 Cito-achtige vragen.

De antwoorden - hilarisch. Maar, ook een fantastisch mooi klassengesprek.. Want is dit nou een informatieve tekst of een instructie? Wat moet je eigenlijk doen als je over een nijlpaard struikelt? En als het uit een gedichtenbundel komt, is het dan niet gewoon een versje om je te vermaken? Of zou de schrijver je willen waarschuwen, voor als je op Safari gaat bv. En zou je dan wegrennen of moet je iets anders doen?

De kinderen kwamen erachter dat ze eigenlijk heel veel wisten te vertellen op basis van één zin. Dat maakte de toets toch een stuk minder spannend. Met vertrouwen gingen ze aan de slag.

Halverwege kwam er toch nog één met de vraag; 'Juf, hoe gaat de tekst eigenlijk verder?' Kijk, die gaat ook nog eens het boek lezen.